Halloween

In mijn kindertijd werd Halloween nooit gevierd. Het was ook nog niet gekend.
Ik herinner mij wel het jaarlijkse bezoek aan het kerkhof op 1 november, Allerheiligen. (Wat eigenlijk niet echt juist was, want op Allerheiligen worden alle heiligen herdacht en vereerd, het is op Allerzielen dat de overledenen herdacht worden. Daaruit blijkt dat ik dus niet echt christelijk opgevoed ben )

En toen waaide het Halloween-feest over van Amerika. Ik dacht dat dat eigenlijk weinig of niets te maken had met “onze” Allerheiligen, maar in feite is de naam “Halloween” afgeleid van Hallow-e’en, ofwel All Hallows Eve, de avond voor Allerheiligen.

Oorspronkelijk vond ik het één en al commercie. Maarrr ik ben gezwicht.
Die leuke theelichthoudertjes in de vorm van een pompoen en spookje… heb ik gekocht.
Da’s toch leuk voor de kindjes?
Op Maxime’s school staat alles sinds vorige vrijdag in het teken van heksen, pompoenen, griezelverhaaltjes, lieve spookjes, tovenaars enzovoorts.
Geestig toch?
Volgende week donderdag mogen ze zich zelfs verkleden en Maxime gaat als spookje!
Niet echt griezelig, wel super schattig, vind ik (maar zeg hem dat niet).

Halloween is eigenlijk een heel toffe commercie tof feest!

Misschien gaat daardoor het oorspronkelijke (serene) herdenken van de overledenen wel wat verloren maar dan denk ik aan wat mijn papa ooit vroeg aan mij: “ Als ik er later niet meer ben, wil ik niet dat je 1x per jaar naar mijn graf komt, maar dat je alle dagen aan mij denkt” en dat doe ik, nog steeds, alle dagen.

In Groot-Brittannië werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers.

In de negende eeuw van de huidige tijdrekening steekt een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengt zich met het Halloweenfeest. Op Allerzielen – 2 november – gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker, om op die manier zijn bevrijding uit de tijdelijke straffen van het vagevuur te versnellen en zodoende zijn opname in de hemel te bespoedigen.
Het “Trick or Treat” spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong.

Het feest is in de negentiende eeuw door Ierse immigranten naar de VS gebracht. In Ierland was de aardappeloogst mislukt, de hongersnood decimeerde razendsnel de bevolking en de Ieren begonnen omstreeks 1840 massaal naar Amerika te vluchten. En zoals vaker voorkwam onder migranten: in den vreemde zoekt men contact en steun bij elkaar. Het heimwee naar de roots wordt verzacht in het verder beleven en onderhouden van de eigen feesten en gebruiken. In Amerika duikt dan de bekende jack-o’-lantern-pompoen op, in de hele wereld wellicht het bekendste gezicht van Halloween.

In Nederland en België wordt er steeds meer aandacht besteed aan het Halloweenfeest/Allerheiligenavond. Dit gebeurt meestal niet in de vorm van langs de deuren gaan en snoep ophalen maar wel door Halloween-feesten en het versieren van huizen.

Op Halloween is kritiek — zoals ook op Valentijnsdag — omdat het ontdekt zou zijn door de commercie als een geschikte aanleiding om de consument tot wat ruimer vertier aan te zetten in de ’slappe’ periode tussen zomervakantie en Sinterklaas. Dit laatste wordt alom bestreden. Wel is duidelijk dat de commercie in toenemende mate belangstelling toont voor Halloween. Ook is er kritiek omdat het vieren van deze feestdagen gezien wordt als symptomatisch voor de Amerikanisering van de maatschappij.

Pottietraining bis

Ik durf het bijna niet neer te schrijven, uit schrik dat ze dan plots terug in haar broekje zou plassen, maar ze is zindelijk.
Een maand geleden had ik nooit geloofd dat ze het zo snel zou kunnen.

En dat is enkel en alleen de verdienste van de lieve en geduldige verzorgsters op haar crèche.
Sinds vorige week had ze geen ongelukjes meer op de crèche. Thuis oefende ik natuurlijk wel verder, maar hier had ze 1 op de 2 keer een ongelukje. Ik vermoed doordat ze ’s avonds wat vermoeid was. We hebben een druk (en ziek) weekend achter de rug dus was het moeilijk om verder te oefenen, maar haar pamperbroekjes waren op ééntje na ook droog. Ze vraagt ook regelmatig zelf om te gaan plassen, al dan niet met succes.
En gisteren… kreeg ons klein meisje zelf de deur open van het toilet en deed ze netjes een plasje op haar potje, zonder dat daar hulp van mij aan te pas kwam.

Ze wordt groot, ons Gaëlle’ke. Ook letterlijk, gezien ze nu plots aan de klink van de deur kan

Secret Santa Tess

Een erg leuk idee!

Klik hier voor meer info.

Een mens maakt nogal wat mee

Gisteren was zo’n bizarre dag:

M’n man neemt ’s nachts een slok water van de fles Spa (barisart) die op z’n nachtkastje staat maar er zit blijkbaar iets abnormaals in. Het blijkt bij nader onderzoek een soort plastic gelule van ongeveer 2 cm. Heel raar. De fles was bijna leeg en hij had nochtans nog niets aan de smaak gemerkt.
(Ik heb een mailtje gestuurd naar Spa, ben eens benieuwd of en hoe ze er zullen op reageren.)

Een klant belt ons: “Nu ben ik toch wel wat tegengekomen: ik ben met m’n grasmachine in m’n zwembad gereden, kunt ge eens komen kijken….”
Alsof we nog geen werk genoeg hebben. Tsss.

Bij het naar huis rijden, landt er een helicopter voor/boven mij, óp de brug over de E40 (ter hoogte van de afrit Oostkamp.) Jongens, dat was spectaculair!

En neen, ik heb dat allemaal niet gedroomd…

Het feestje

Ze had dit jaar  uiteraard ook een kroon.
Maar helaas vond ze die dit jaar niet zo leuk om te dragen.

Gaëlle 2 jaar!

Mijn lieve kleine Gaëlle,

Het is haast niet te geloven dat je 2 jaar bent.
De dag van je geboorte speel ik nog vaak in gedachten af, uit schrik dat ik het zou vergeten. Het ging die dag ook allemaal zo snel.
Een klein mollig prutske met pikzwarte stekkerhaartjes. Het leek een eeuwigheid te duren eer je kon lachen maar dat is gelukkig goed gekomen en die stekkerhaartjes ben je gelukkig ook kwijt.
Ja, je ben een echt meisje geworden dat dol is op schoenen (“dol” is een understatement), juweeltjes en speldjes en rekkertjes in je haar. Het lukt me wonderwel al goed om staartjes in je haar te maken. En dan maar pronken in de spiegel met je mooiste glimlach.
Je bent een echte zussemie, beetje zotjes, temperamentvol: meerdere malen per dag laat je luid en duidelijk horen dat je het ánders wil, lief ook: hoe je je papa een kusje geeft terwijl je op je teentjes gaat staan om aan z’n wang te raken – ik smelt.

Boekjes lezen, liedjes zingen, op ontdekking gaan, boos worden omdat nog niet alles lukt zoals bij je grote broer, verwonderen over zo veel nieuwe dingen, …
2 jaar is een leuke, boeiende, maar ook vermoeiende leeftijd .

Geniet mijn lief schatje!
Gefeliciteerd met je verjaardag!

De foto is een beetje mislukt, maar ‘t was niet gemakkelijk om haar te fotograferen met mijn hoogste hakken

Disneyland was… magisch!

Maxime was volledig in de ban van de vele mooie watervallen in het park.
De disneyfiguren vond hij fantastisch en ook papa en mama hebben zich heel goed geamuseerd.
Dank u wel parrain en tante Doortje!

Verjaardag

Gaëlle wordt maandag 2 jaar. Haar verjaardag wordt dit weekend nog niet gevierd maar een weekje uitgesteld want vrijdag hebben we een trouwfeest, zaterdag een ander verjaardagsfeestje, zondag een babyborrel en bovendien is mamie op reis. Gelukkig doet het er voor haar (nu nog) niet veel toe wanneer die verjaardag juist gevierd wordt, áls hij maar gevierd wordt!

Fotootjes volgen dus wat later.

(Ik zal mijn best doen om ook iets moois op “papier” te zetten, al heb ik niet het schrijftalent van haar of hem of  haar. )

Pottietraining

Ongeveer een maand geleden zei de verzorgster T.  op de crèche dat Gaëlle meedeed met de zindelijkheidstraining en vroeg ze mij, uiteraard, of ik ook thuis wilde oefenen op het zindelijk worden.
Ik vind het heel positief dat ze daar op de crèche nu al intensief mee bezig zijn, maar was toch nog niet zo zeker of onze Gaëlle daar aan toe was. Ze moet immers nog 2 worden. (Maandag, hoera!)
Thuis wilde het alvast niet echt lukken. Ze is nogal ongeduldig en kan niet echt lang (lees: een halve seconde) op het potje blijven zitten, dan staat ze recht, gaat ze weer zitten enzoverder.  Toen het eens langs haar benen liep, in plaats van in het potje, was de lol er volledig af en weigerde ze nog thuis op het potje te zitten.

Gisteren vroeg T. me opnieuw hoe het thuis was met Gaëlle haar zindelijkheidstraining en voelde ik me natuurlijk schuldig dat ik hun goede initiatief niet had doorgezet. Want het heeft natuurlijk weinig zin, dat zij er op de crèche mee bezig zijn en ik thuis niet.
Dus vliegen we er nu terug – en consequent – in.
Gisteren lukte het rond 17u om een plasje te doen. Ik zette toen mijn kookwekker om er zeker aan te denken, om haar een half uurtje later nog eens te vragen of ze wilde plassen. Maar… 10 minuten later was het al prijs op haar hoge stoel en nog eens 10 minuten later was het weer prijs tijdens haar spel.
Nu stel ik mij terug de vraag of ze er wel klaar voor is. Ik heb ergens gelezen dat ze er pas klaar voor zijn als ze toch een tijdje hun plasje kunnen ophouden. En dat blijkt dus niet echt. Toch zei T. dat dat de eerste dagen wel normaal is.

Het is anders wel het goede moment: het is nog redelijk warm weer, zodat ze binnen in haar slipje en blote voetjes kan rondlopen, wat heeeeel gemakkelijk is, gezien de vele ongelukjes die ze ongetwijfeld nog zal hebben.
Vandaag gaf ik 5 reserve slipjes mee naar de crèche. Ik ben heel curieus, hoe ze het daar zal gedaan hebben.

Bah, da’s weer zo’n stresserende periode, die zindelijkheidstraining. Ik herinner mij van Maxime dat dat alleszins niet gemakkelijk was (en dat ik veel heb mogen wassen ).

Oranje

Als je door het oranje rijdt, kan je dat een boete van €100 opleveren. Zie hier. Op weg naar m’n werk passeer ik dagelijks een kruispunt met flitspaal waar de maximum snelheid 70km/h bedraagt.
Oranje – Ik op de remmen – M’n achterligger had wellicht gedacht dat ik nog dóór het oranje zou rijden. Piepen dat die z’n banden/remmen deden! Ik zweer het u! Op een haar na, heeft hij me niet geraakt.
Levensgevaarlijk, dat oranje.

De wet zegt:
Het vast oranjegeel licht betekent dat het verboden is de stopstreep of, zo er geen stopstreep is, het verkeerslicht zelf, voorbij te rijden, tenzij de bestuurder bij het aangaan van dat licht, zo dicht genaderd is, dat hij niet meer op voldoende veilige wijze kan stoppen; zo dit licht bij een kruispunt geplaatst is, mag de bestuurder, die de stopstreep of het licht in dergelijke omstandigheden voorbijgereden is, het kruispunt evenwel slechts oversteken op voorwaarde de andere weggebruikers niet in gevaar te brengen.

Als je 70km/h rijdt, en het springt op oranje, kan je volgens mij nooit “veilig stoppen”. (tenzij je op nog een redelijke afstand verwijderd bent en er geen achterliggers zijn).
Maar ja, wie ben ik?
Die flitspaal weet al helemaal niet dat “ik niet meer veilig kon stoppen” als ik er toch zou doorrijden.
En flitst zo’n paal eigenlijk wel als je door het oranje rijdt? Of enkel als je door rood en/of te snel rijdt?