Identiteitscrisis

Vandaag aan mijn bureau:
“Hallo met Patricia C., …”
De persoon aan de ander kant:
“Ja ik had graag Patsy P. gesproken…”
“Ja, dat ben ik…”

Officieel heet ik Patricia maar mijn ouders hebben mij altijd met Patsy aangesproken. Vrienden en familie ook. Aan de hogeschool werd het dan weer Patricia, omdat de leerkrachten mij zo aanspraken en ik die naam moest gebruiken.

“Patricia” is duidelijker aan de telefoon. Als ik “Patsy” zeg, komt er vaker “wablief?”.

Ik ben getrouwd en gebruik ook wel vaak de familienaam van mijn man: bij aankopen/facturen voor ons gezin, als ik mij moet voorstellen als mama van de kinderen en ook op onze zaak omdat ik als “vrouw-van” misschien wel belangrijker overkom

En toch onderteken ik mijn mails met mijn familienaam. (Ik gebruikte een tijdje beide, maar dat was helemaal stom en ouderwets)

Verwarrend. Ook voor mezelf