Back to work?
woensdag, 8 februari 2012 at 4:37 pm 4 reacties
Ok, ik “work” momenteel wel. Ik werk bij mijn man, daar doe ik de administratie en facturatie, soms ook een levering. Dat werk neemt ongeveer 2 dagen per week in beslag en doe ik best wel graag.
Dit laat me toe om de kindjes zonder al te veel stress naar school te brengen en ook tijdig op te halen. Dit laat me ook toe om zelf mijn huis te poetsen waardoor ik de moeilijke zoektocht naar een goede poetshulp gelukkig niet hoef te doen. Als de kindjes ziek zijn, blijf ik gewoon lekker thuis bij hen. Bijna alle schoolvakantiedagen ben ik thuis. Enzovoorts.
En toch… Gek genoeg raakt mijn huis nooit volledig opgeruimd en opgekuist. Mijn ruiten zijn afschuwelijk vuil. De kleerkasten wil ik al meer dan een jaar herordenen Ik moet het fotoalbum van 2010 nog steeds afwerken en dringend aan die van 2011 beginnen. En van mijn naaiprojecten komt ook niets in huis.
Soms vraag ik me af waar mijn tijd naartoe vliegt.
Ik denk steeds: dat doe ik morgen /volgende week wel. Maar zo raakt alles eeuwig uitgesteld.
En ook …… heb ik het gevoel dat ik iets mis. Voldoening van te gaan uit werken, misschien? Bestaat dat? Een échte job met andere woorden. Collega’s. Meer onder de mensen zijn.
Of zie ik het te rooskleurig, dat een leuke job een mens gelukkiger maakt? Bestaat dat überhaupt: “een leuke job”?
Maar hoe kan ik in hemelsnaam nog terug van dit gemakkelijke leventje? Er zal heel wat geregeld moeten worden. Vooral dan in de schoolvakanties.
Veel twijfels. Bovendien kan ik mijn lieve man nu ook niet in de steek laten. Een parttime, maximum 20 uren dus. Ik heb de luxe dat ik een keuze kan maken, dat het niet dringend is, dat het niet móet.
Zou ik of niet?
Mijn CV is up-to-date. De eerste sollicitatiebrief is verstuurd. Ik kan er nog altijd eens goed over nadenken. Maar een leuke aanbieding mag ik niet laten liggen.
Gepost onder:Zonder categorie. Tags:.
4 reacties Add your own
Geef een reactie
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed
1.
Jessie | woensdag, 8 februari 2012 om 8:07 pm
Ik ben “noodgedwongen” huisvrouw (klinkt beter) en in het begin had ik het enorm moeilijk, ik viel in “het zwarte gat”. Nu nog heb ik regelmatig een “leeg” gevoel maar anderzijds zou ik de druk en de stress niet meer aankunnen vrees ik en met eventueel een kindje in het vooruitzicht vind ik het een luxe om thuis te zijn: geen gezoek naar oppas, thuis bij ziekte,evolutie v mijn kindje zelf meemaken, enz…. Tja, aan alles zijn er voor en nadelen.xje
2.
annelissen | maandag, 13 februari 2012 om 12:57 pm
ik begrijp je volledig
chapeau ook dat je durft na te denken over het onderwerp
dat je jezelf in vraag stelt
veel mensen zouden niet meer terug durven
zouden voor de gemakkelijek weg kiezen: alles blijft zoals het is
je kan uitkijken en als je iets “tof” vindt: go, probeer, je kan altijd terug.
ik denk dat het overal wel iets is
maar de structuur van een werk (je moet er heen en het is na zoveel uur ook weer gedaan) en het plezier van een paar leuke collega’s mag je zeker niet onderschatten
3.
bé | maandag, 13 februari 2012 om 2:36 pm
Goh als er echt iets leuks passeert zou ik zeggen, probeer het. Je kan altijd terug hé… zeker als er voor de rest geen druk (financieel of andere) achter zit. Een ‘eigen’ professioneel leven hebben is leuk, verrijkend maar langs de andere kant kan je ook als thuisblijfmama een heel ‘rijk’ leven hebben denk ik. Ik weet niet wat ik zou doen mocht ik de keuze hebben eerlijk gezegd. Ik werk 4/5 omdat ik enerzijds financieel moet gewoon maar langs de andere kant biedt m’n job mij ook wel de gelegenheid om eens te ‘ontsnappen’, eens de muizenissen en zorgen uit m’n gezin een paar uur aan de kant te zetten.
4.
maaike | dinsdag, 14 februari 2012 om 2:02 pm
het groener gras aan de overkant…
ik kijk er ook naar uit
en als er iets is (zoals mijn projectje laatst) spring ik
ok je hebt wat minder tijd
ok er ligt wat meer stof
maar als je geluk hebt komt er wel voldoening voor in de plaats