Molly

Dit is ze dan, onze poes. Ons poesje eigenlijk, 3 maand oud.
En het is een echt schatje.

Ik had nog nooit een kat in huis en kende weinig mensen met katten. Zelden of nooit had ik een kat op mijn schoot.
Ik dacht dat een kat vals was, zich steeds in een hoekje verstopte (zeker als er vreemde mensen in huis komen), enkel bij de mensen kwam als dat hààr uitkwam, dat je daar weinig aan had als huisdier.

Heb ik mij even vergist.

Nooit had ik durven denken dat een kat zo lief kon zijn.
Molly zoekt ons constant op (óók vreemde mensen), komt graag bij ons zitten, wordt graag geaaid en laat zich gewillig oppikken. Ze heeft nog niemand gekrabt, ook Gaëlle niet, die haar bijna constant lastig valt.

Molly slaapt in onze bijkeuken (voorlopig toch). Wanneer zij ons ’s morgens terug ziet, is die zo blij dat ze eerst 10 minuutjes geaaid en bepampeld moet worden onder luid gespin. Wanneer we even uit haar buurt zijn, miauwt ze om duidelijk te laten merken dat ze niet graag alleen is.

Een echte familie-kat dus. Én proper

2 dagen is ze nu bij ons en ze heeft al ieders hart veroverd.
Ik denk dat zij ons veel liefde en plezier zal schenken…