Oudercontact

Van beide kids heb ik ze gehad.
Vooral voor Maxime was dat belangrijk voor ons. Zo’n eerste leerjaar en andere school zijnde.

Maxime stelt het heel goed op z’n nieuwe school. Zoals vroeger kregen we te horen “hoe een aangenaam en lief kind” hij wel is.
Hij kan goed mee met het tempo daar. Lezen doet hij ontzettend graag en kan hij ook goed.
Rekenen dan weer wat minder maar ook niet echt slecht.
Daar waar nodig wordt er extra aan gewerkt samen met de BLIO* juf (voor rekenen), de logopediste en de kinesiste.
Prachtig toch, zo’n buitengewone school?!

Het enige negatieve punt was heel voorspelbaar, namelijk zijn werktempo. Hij blijft alles traag doen. Ik heb de indruk dat de leerkrachten zich daar een beetje bij neerleggen. Het resultaat is goed en dat is het belangrijkste. Toch blijven ze hem uiteraard positief stimuleren om dat tempo wat op te krikken.

De visie van zijn school is dan ook dat zij de kinderen aanvaarden zoals ze zijn en dat zij zich zo goed als mogelijk aanpassen aan de leerlingen en niet omgekeerd.

Maxime zelf is ook positief over zijn school, ging nog geen dag met tegenzin naar school.
Ik hoor en merk wel dat hij vaak alleen is tijdens de pauzes en dat verontrust me wel een beetje. Toch is het niet zo dat hij uitgesloten wordt – hij is graag gezien, volgens zijn juf – hij zoekt eigenlijk zelf liever wat rust op. In een klas met enkele ADHD’ers, kan ik dat best begrijpen. Hij is ook niet altijd alleen, gelukkig, en hij klaagt er ook nooit over.

*BLIO Bijzondere leerkracht individueel onderwijs (taakleerkracht)
Individuele of groepsbegeleiding van leerlingen: dit kan voor spelling, lezen als voor wiskunde, zowel in als buiten de klas. Deze sessies lopen verschillende malen per week.
Tijdens de BLIO-lessen wordt er ook aandacht besteed aan concentratie, leerhouding, tempo, zelfvertrouwen, orde, zin voor samenwerking…

Gaëlle is ook flink in de klas. Zij speelt nog heel graag en is nog niet zo enthousiast om schoolse opdrachtjes te maken, al doet ze ze wel goed als het haar gevraagd wordt. De schoolcomputer is haar favoriet. De juf moet haar tegenhouden anders zou ze er de hele dag aan zitten. Gek eigenlijk want thuis vraagt ze daar nooit naar.

Ze is een heel gemiddeld kind, aldus de juf, een beetje overemotioneel wel en daar herken ik mezelf in. Ik kon (kan) ook heel gemakkelijk wenen over soms kleine dingen. Ze trekt het haar erg aan als bijvoorbeeld iemand boos is op haar. Verder vertelde de juf mij dat ze in een kliekje meisjes/vriendinnetjes zit, die het heel goed met elkaar kunnen vinden. Leuk toch?

Ja, we zijn trotse ouders