Open deur

Maxime en Gaëlle vinden het heerlijk als er bezoek komt. Van zodra ze de bel horen, vliegen ze naar die deur.
Ik heb de grote fout gemaakt om ooit eens tegen Maxime te zegen “doe jij maar open”.  Sindsdien moet ik me reppen om ook aan de deur te zijn, voor hij opendoet, je weet maar nooit wie er onverwachts, ongewenst, aan de deur staat.
Ik was van plan het hem uit te leggen en te leren om de deur nooit te openen, behalve als ik of papa erbij zijn. Om de één of andere reden was het er nog niet van gekomen… tot vandaag:

Ik stond in de douche. Hoorde ik de bel nu, of niet? Ach het zal wel niet geweest zijn, dacht ik.
Even later: “Mamaaaa, IK heb de deur open gedaan!”
Ik: “waarom dan wel?”
M: “kweetnie”
Ik: “hoezo, kweetnie”, ondertussen haastend om mijn badjas aan te doen.
Ik vlug naar de deur. Staan daar twee gastjes van de KSA wijn te verkopen voor hun volgend tentenkamp. Ik druppend met mijn badjas aan. Haar met een handdoek opgedraaid als een pasja.
Die gaan wat te vertellen hebben aan hun vriendjes.

Ik heb Maxime METEEN duidelijk gemaakt dat hij dus nooit of te nimmer de deur nog mag opendoen. Punt. Jammer voor hem. Maar het is veel te gevaarlijk. Ik zal dus ook de schuif moeten opzetten als ik een douche neem.
Hoe vaak werd mij vroeger niet gezegd om nooit de deur open te doen “voor vreemden”. Dat ik daar zo slordig mee omging voor mijn eigen kindjes. Heel erg dom.

Kerstkaartjes

Het is bijna weer zo ver. Kerst met zijn bijhorende kaartjes.
Sinds er kindjes zijn in ons gezin, sturen wij ook foto-kaartjes. Trots als we zijn.
In het begin was dat een gewone foto op een kaartje geplakt. Vorig jaar bestelde ik foto-kaartjes bij foto.com.
Die waren ook geslaagd.

Natuurlijk wil ik ieder jaar beter en mooier. Tijdens het surfen vond ik deze mooie site Tiny Prints. Je kan er drukwerk laten maken met je eigen foto(’s). Er is een massa aan (mooie!) keuze voor de lay-out. Tekst kan je ook bewerken.  Ik maakte een nepbestelling om eens te kijken hoeveel dat grapje zou kosten en kwam aan 45 dollar  (+- 30 euro) voor 30 kaartjes, inclusief 35 enveloppen mét voorgedrukte afzender, inclusief verzending.

Hoe de kwaliteit zal zijn, kan ik jammer genoeg niet weten, maar ik denk dat ik dit jaar dat toch eens ga proberen…

Heeft iemand ervaring met een dergelijke site (vb. ook vistaprint), laat gerust iets weten!

Niet lekker…

Gaëlle was  altijd al een goede eter. Behalve voor boterhammetjes.
Toch bleef het in mijn achterhoofd spoken: “dit gaat niet blijven duren, ze gaat goestjes krijgen…”

En ik heb gelijk gekregen. De laatste tijd is het steeds vaker van “nie jekke”. Vooral voor haar groentjes dan.
Met veel drama en terug uitspugen en zelfs (vandaag voor het eerst) kokhalzen (voor worteltjes dan nog – zo lekker).

Gelukkig lust ze voorlopig nog heel graag fruit. Dat compenseert.

Anderzijds heb ik ook altijd gedacht dat Maxime’s moeilijke-eet-fase voorbij zou gaan.
En hier heb ik ook gelijk gekregen

Wat u nog niet wist…

Er doet een stokje de ronde en bij gebrek aan inspiratie voor een nieuw postje, besloot ik het maar te vangen van één van de vele blogs waarop dat mogelijk was.
Bovendien is het misschien interessant voor de persoon die voor mij een cadeautje zal moeten uitzoeken voor het Secret Santa Project, al is het maar voor dat beetje extra info over mij
Here it goes:
Wist je dat…

1. wij vroeger een boot hadden? Die noemde de Lady X. Naar mijn mama, zij noemt Xenia, origineel hè voor iemand geboren in 1946. Zij is genoemd naar een Russische, die mijn grootouders zouden geholpen hebben tijdens de oorlog. Maar we weiden uit.

2. mijn lievelingsgerecht, spaghetti bolognèse is? Wekelijks staat dat op het menu. Toen ik zwanger was, zou ik dat dagelijks gegeten hebben maar gelukkig was ik verstandig genoeg om dat niet te doen. Ik dronk toen tomatensap, tomatensoep of koos dan steak provençal of balletjes in tomatensaus, voor de “afwisseling”.

3. ik mij helemaal thuis voel in Brugge? Ik ben geboren en opgegroeid in Gent maar zou niet meer terug willen verhuizen naar Gent.

4. ik vroeger meer dan 25 meter onder water kon zwemmen? Ik deed vroeger aan synchroon zwemmen (had ik al eens vermeld), vandaar. Ik vraag me af hoever ik het nu nog zou kunnen.

5. ik een emo-kip ben? Ontroerende films of series kunnen mij heel gemakkelijk doen huilen. Maar ook op het werk kan het soms “hoog” zitten (eigenlijk enkel bij mij vorige werkgever waar het vaak heel erg druk en stresserend was) Heel vervelend en vooral beschamend.

6. ik heel graag (nog) eens een namiddag naar zo’n Welness centrum wil gaan, voor een sauna’tje en een massage, maar dat ik het niet durf te plannen omdat dat lui en egoïstisch zou zijn en dat ik uiteraard wel 1001 betere dingen te doen heb. (Wat een geluk dat ik onlangs de kans daartoe kreeg tijdens en vrijgezellenfeestje.)

7. ik vroeger een scooter had? Twee zelfs. Twee maal een zwarte Peugeot Zenith. Eentje perte totale gereden. Gelukkig in mijn recht en zonder lichamelijke letsels. Ik vond zo’n scooter/brommer super. Ik vraag me af wat ik ga antwoorden als mijn kindjes op een dag zullen vragen “mama, mag ik een brommer?”, wetende hoe leuk het was maar anderzijds hoe gevaarlijk ook.

8. ik de start-to-run reeks niet afgemaakt heb (en heel erg jaloers ben van de dames die wél 10km kunnen lopen) maar ondertussen aan een nieuwe hype begonnen ben, namelijk Zumba en dat ik dat veel leuker vindt?

9. ik soms heel onhandig ben? Ik ben diegene in huis die vaak dingen breek en mors. Maar ik kan wel beter overweg met technische snufjes (GSM, DVD-speler, videocamera, fototoestel, computer, enz) dan mijn man.

10. ik alle afleveringen van K2 zoekt K3 gevolgd heb op TV? En mij eigenlijk een beetje afvraag wát het precies is, dat mij zo boeit bij die meisjes…  Misschien wilde ik stiekem zelf wel meedoen?