Die slimme oude dame

Laatst op het strand gezien:

Een oudere dame komt op het strand.
Haar fleurig strandlaken – very seventies, maar dus weer helemaal hip – doet ze over haar heen.
Het was een heel groot strandlaken met een gat in, in het midden, zodat ze er haar hoofd door kon steken.
Na wat gefoefel onder het laken, komt ze er vanonder met haar badbak aan.
Daarna installeerde ze zich op dat strandlaken.
Best een grappig zicht. Maar wel slim gezien!

Gaëlle haar charmes…

Gaëlle haar geliefkoosd zinnetje is tegenwoordig: “po mij”, “po mij” (ja meestal zegt ze het 2x na elkaar).
“Voor mij” dus. Ze zegt het minstens 50 keer per dag.
En ik weet heel goed dat ik niet te vaak mag toegeven om haar te geven wat ze zo graag wil.
Maar ze zegt het zoooooo lief en schattig. Nie gemakkelijk.
Ook haar broertje Maxime zwicht voor deze charmes.

Dat belooft voor de toekomst.

Een dagje aan zee, wat een leuk idee! Bis

Vrijdag was een prachtige dag en gingen we terug naar zee.
Ditmaal met mamie en Maxime erbij.
Het werd terug een zalige namiddag. Hopelijk houdt deze mooie zomer nog wat aan zodat we nog eens kunnen gaan.

Maxime en Gaëlle hebben nog steeds wat schrik van de zee. Het maakt ook wel indruk: het beweegt, het is koud water en het maakt lawaai. Maxime z’n angst voor zand is helemaal over. Hij kreeg er maar niet genoeg van: putten graven, zandkastelen bouwen, …  Gaëlle daarentegen durft wel al goed in het zand lopen, maar met haar poep op het zand of vuile handen, da’s nog teveel voor haar. 

Merk op dat Gaëlle dus op haar hurkje zit.   Op een handdoek wou ze wel op haar poep zitten.

Op kamp

Het is ondertussen al meer dan een week geleden dat Maxime en kleuterkamp volgde. Een themakamp georganiseerd door Idee Kids. Het thema was “van kop tot teen”, dus alles in het kader van het menselijk lichaam en over dokters en verpleegsters en zo. Niet dat dat thema zo belangrijk was, maar eerder een kader voor alle activiteiten.
Maxime had het reuze naar zijn zin. Het heeft hem echt deugd gedaan. Zo eens een nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Er waren ook 2 meisjes die hij reeds kende van op zijn school (maar niet uit zijn klasje), zodat het niet compleet vreemd was.
Veel vertelde hij er eigenlijk niet over. Dat doet hij trouwens over school ook niet. Ik moet er altijd alles “uitsleuren”.
“En wat heb je vandaag gedaan?”- stilte. “Gekleurd?” – ja. “Met stiften?” – neen. “Met verf?” – ja. …“Heb je leuk gespeeld?” –ja!. “Met wie?” – stilte. “Met Mira?”- ja en ook met Emma enz.
Da’s een beetje jammer voor mij en papa. Maar het is wel aan het verbeteren hoor. Soms krijgen we toch wat details.
Aan z’n enthousiasme en z’n gezicht te zien, was het leuk en da’s voor mij ook al meer dan goed!

De vakantie is zoooo vermoeiend!

Het werd opeens zo stil in de woonkamer. Ik ging gaan kijken want stilte betekent meestal kattekwaad. Maar toen vond ik haar zo. *smelt*

Een dagje aan zee, wat een leuk idee!

Ik heb nooit begrepen waarom half België naar de kust trekt als het mooi weer is.
In de file staan, geen parkeerplaats vinden, kweetniethoever sleuren tot je aan het strand komt, tussen kweetniethoeveel mensen een plekje zoeken, zeurende kinders, terug sleuren, terug in de file. Neen, dat is niets voor mij.
De tuin, een ligzetel, de tuinslang, zandbak en plonsbadje, speelgoed binnen handbereik, da’s toch minstens even leuk?

Nu wonen wij wel niet ver van de zee. Gemiddeld 15 km van een keuze aan badplaatsen. Dus de file valt voor ons al weg. De weersvoorspelling voor gisteren was veelbelovend en ik had Gaëlle alleen thuis. Ik besloot het toch eens te wagen.
Al snel kwamen we ter plaatse maar het begon te druppelen. Het was ons blijkbaar niet gegund. Ik was nu zo ver. Ik moest wel uitstappen.
Een rugzak, een zak met strandspullen, de parasol, alles op de buggy en weg waren we. Echt sleuren was dit niet. Ons parkeerplaatsje leek ver van het strand, maar op 5 minuten was ik op de dijk en 5 minuutjes later waren m’n dochter en ik geïnstalleerd onder onze parasol die ditmaal dienst deed als regenscherm.
De zon was weg maar het was warm, geen wind en de regen bleef beperkt tot gedruppel af en toe. Als het droog was gingen we naar het water, wat Gaëlle ontzettend fascinerend vond (het was hoog-water, dat geluk hadden we wel). Te bang om pootje te baden. Maar we genoten!

De lucht, de golven, de geur van het water, schelpjes zoeken, met zand spelen, met de schelpjes spelen, het uitzicht, blije kinderen overal. Heerlijk.
Ik begon stilletjesaan te begrijpen waarom zoveel mensen graag naar het strand komen. Het heeft “iets”. En ook al zaten we meer onder onze parasol om te schuilen, het was fun! Voor herhaling vatbaar! Dan mét Maxime en mét papa.
Ten minste, als de weergoden ons nog eens  gunstig gezind zijn.

Trailer Bike

Ik overweeg een trailer bike te kopen. Zo één dat aan de bagagedrager bevestigd wordt zodat ik ook nog een kinderzitje kan bevestigen en dus met mijn twee kindertjes samen op weg kan.
Ik overwoog destijds om een fietskar te kopen maar deed het toen niet. Omdat het te veel plaats neemt, het leek mij onhandig en wij fietsen eigenlijk heel weinig. Te weinig.
Maar nu maak ik mij de bedenking dat ik misschien wel meer zou fietsen, mocht ik met beide kindjes samen weg kunnen.
Voor korte ommetjes ga ik af en toe te voet, maar ik neem veel te veel de wagen zelfs voor korte ommetjes
En als het droog weer is, zou ik wel vaker de fiets nemen, denk ik toch.

Iemand ervaring hiermee? Is het zijn geld waard?

Het mysterie van de verdwenen haarspeldjes – haar geheime verstopplaatsje

Toen ik haar dus vroeg waar haar speldje nu weer naartoe was, liep ze parmantig naar ons televisiemeubel en duwde ze het klepje van onze videorecorder open, zoals van een brievenbus.

Dáár waren ondertussen 3 speldjes in verdwenen.

Gezien de intrede van de DVD’s worden er bij ons nog zelden videobanden afgespeeld, gelukkig. Met wat geschud en gepruts vielen de speldjes er uit. Daarna heb ik het klepje met plakband vastgeplakt.

Haus am See

Dit vind ik een heerlijke zomerhit.

Peter Fox – Haus am See

De meeste mensen vinden Duits een vreselijke taal. Ik hou er wel van. Maar ondanks dat ik Duits studeerde, heb ik het altijd wel een moeilijke taal gevonden.

Probeer goed te luisteren, de tekst van het liedje is best mooi en grappig.