Boos en blij

Ik ontdekte – door Maxime – dat er in onze Nederlandse taal een begrip ontbreekt.

Er is boos zijn
en het tegengestelde daarvan
is blij zijn

Nu gebeurt het wel af en toe dat ik “boos op Maxime ben” of dat hij “boos op mij” is.
Maar hij zegt naar analogie ook vaak “ik ga flink zijn, dan zal jij blij op mij zijn” of “ben jij nu blij op mij?” of “ik ben blij op jou”.

En toen besefte ik dat er voor boos op iemand zijn eigenlijk geen tegengestelde bestaat.

Je kan wel fier op iemand zijn of trots op of tevreden over of blij met iets. Maar dat drukt eigenlijk niet helemaal hetzelfde uit.

Jammer, want ik ben meer blij op Maxime dan boos op hem.

Bij deze hebben wij dus een nieuw begrip uitgevonden!

(Als ik er verder over nadenk, bestaat dat eigenlijk in geen enkele van de mij bekende talen)