Pavlov

Dat ons meisje heel graag koekjes eet, dat lazen jullie hier al.
Dat ze écht heeeeel graag koekjes eet, komen jullie nu te weten:

Op woensdagvoormiddag doe ik doorgaans mijn boodschappen. Het is mijn vrije dag en Gaëlle mag altijd mee. Voor ons supermarktuitstapje heb ik een “gemakkelijke” handtas. (Anders neem ik eigenlijk geen handtas mee, maar steek ik portefeuille en GSM in de grote babytas/luiertas, tussen de luiers, drankjes, speeltjes enzo )
Ik neem voor het winkelen ook altijd enkele knabbelkoekjes mee voor haar, om haar indien nodig rustig te houden in de kar. Inkopen doen, duurt bij mij toch minstens een half uurtje en tegen dat ik aan de kassa kom is het meestal rond 11u en begint haar maagje te knorren.
Nu had ik al ondervonden dat ze iedere keer vroeger naar haar koekje vraagt. Ze weet immers heeeeel goed dat ze tijdens het winkelen altijd een koekje krijgt.

Maar het ligt niet aan “het winkelen”  maar aan “die handtas” want nu komt het: Vorige week ben ik eens met een andere handtas naar de supermarkt getrokken en heeft ze helemaal niet naar een koekje gevraagd! En toen ik vandaag thuis m’n gebruikelijke“supermarkt”handtas over m’n hoofd zwaaide, riep ze al “koek, koek, KOEK!!”