Hij komt, hij komt…

Sinterklaas kwam gisteren eerst op “Nederland 3″ aan in Nederland, dan op “één” in Antwerpen en toen zat hij in de JBC.

Maxime vond het allemaal geweldig maar ik vraag me af of hij het nog een beetje kan geloven.
Misschien is zo’n overdosis aan Sinten een beetje trop en teveel?

Ik genoot enorm van Maxime’s glunderende gezichtje, de verwachting, de spanning, het enthousiasme, de verlegenheid éénmaal het aan hem was om de Sint te spreken… en toen de ontgoocheling dat hij de brandweerwagen niet onmiddellijk mee kreeg toen de Sint hem vroeg wat hij graag zou hebben.

Ik probeerde uit te leggen dat de Sint nu eerst “hallo” komt zeggen tegen alle kindjes en komt vragen wat ze graag zouden willen, nu moet hij nog veel keer slapen en heeeeeeeeel flink zijn en misschien dat hij dan wel zal krijgen wat hij wil en misschien zelfs nog veeeeeel meer.

Heerlijk toch, die magie rond Sinterklaas!
(En wat is Jan Decleir toch een fantastische Sint)

Mega Mama

Er zijn zo van die dagen dat je maar niet door je huishoudelijke taken heen raakt, maar er zijn ook zo van die dagen zoals gisteren:
Naar de bakker, supermarkt, speelgoedwinkel, Maxime ophalen, carwash, kindjes eten geven, afwassen, te weten komen dat de poetsvrouw vandaag niet zou komen, stofzuigen, dweilen, 3 veluxramen gekuist, een berg strijk, eten koken voor manlief en mezelf, tussendoor de kids entertainen, kids naar bed en opruimen. Amai ik wist niet dat ik dat kon, ik voelde mij mega Mindy mama!
Maar het moet gezegd: de kindjes hebben zich voorbeeldig gedragen (lees: Gaëlle heeft een lang dutje gedaan en Maxime heeft nog maar eens naar Finding Nemo gekeken).

Lopen!

Gaëlle zit momenteel in de lopen-terwijl-ze-nog-niet-kan-stappen-fase. Sjonge, sjonge.
Ze komt dan naar me toe gekropen, trekt zich recht aan mijn been, zwaait heftig met haar handje, tot ze een hand van mij te pakken krijgt – ik weet ondertussen wel wat ze wil – en dan gaan we samen stappen, nee lópen.
Het MOET snel gaan!

Ze zal natuurlijk nooit alleen leren stappen als ze alleen maar wil vooruit spurten.
Zo leert ze nooit alleen haar evenwicht vinden. Maar hoe leg je zoiets uit aan een peuter van een jaar.
Geduld, geduld, mama. Rustig blijven en blijven oefenen.

Auto’s

Onlangs keek ik weer eens naar een van mijn favoriete televisieprogramma’s “Top Gear” (op maandag op Canvas). Ik vind dat echt een tof programma: alle soorten auto’s worden “getest”, van de gewone tot de super-coole, begeleid door wat macho-praat van de drie presentatoren. Maar ik hou enorm van dat gepraat en vooral hun Britse humor.
Ook de manier waarop ze sommige wagens testen is echt mega. Vorige maandag testten ze een Daihatsu Terios (een 4×4) door een vossenjacht te organiseren: de 4×4 kreeg enkele minuten voorsprong waarna een horde jachthonden en mannen te paard de achtervolging inzetten. De 4×4 verloor, maar ‘t was echt lol om naar te kijken.

Zo herinner ik mij ook de speciale aflevering, waarin Jeremy, Richard en James naar Afrika reizen. Ze gaan er de uitdaging aan om voor minder dan 1500 euro een tweedehandswagen te kopen en er 1600 kilometer mee af te leggen in het ruige Botswana. Pittig detail: de wagen mag op geen enkele wijze aangepast zijn om op een ander terrein dan de gewone weg te rijden. Onderweg krijgen de jongens te maken met benzineschaarste, zoutvlaktes, de verzengende hitte en het verstikkende stof van de Kalahariwoestijn, om nog maar te zwijgen van de verraderlijke rivieren en de hongerige wilde dieren van de Okavangodelta.
Echt maf.

Ik hou van auto’s. Misschien heb ik dat meegekregen van m’n papa, die baatte vroeger een grote Peugeot garage uit. Ik zie mij nog altijd als kind in die prachtige toonzaal lopen, tussen die blinkende nieuwe wagens. Goh, wat keek ik mijn ogen uit. Ik reed ook mee achterop op zijn moto, 10-11 jaar was ik toen. Dat zie je nu zelden. Misschien was dat onverantwoord, maar ik vond dat écht SUPER.
Wij rijden nu ook met een leuke wagen. Ik rijd graag en redelijk goed, al zeg ik het zelf.

Zo, nu kent u mijn mannelijk kantje.
En hoe ziet dat mannelijk kantje van u, vrouwelijke lezers, er dan wel uit?
En de mannen mogen voor één keer ook toegeven dat ze ook wel een vrouwelijk kantje hebben hoor. Ik kijk er al naar uit