De dagen en uren voor Gaëlles geboorte

Tijd voor een flashback voor het zou verdwijnen uit mijn geheugen en aangezien daar destijds geen postje over geschreven werd:

Op zaterdag 22 september gingen we naar “Pirates!” het groot Chinees Staatscircus in Antwerpen. Mijn mama en schoonmama waren bezorgd dat ik zo hoogzwanger nog naar Antwerpen trok, alsof dat het einde van de wereld was

Op zondag 23 september gingen we barbecuen bij onze goede vrienden M & N. We sloten toen een weddenschap af wanneer Gaëlle zou geboren worden. Niemand had de datum juist, maar ik was er toch het dichts bij
De ongeboren Gaëlle was toen opvallend beweeglijk en ik weet nog hoe we met ons vieren aan m’n buik aan het voelen waren en hoe we er samen van genoten.

Op woensdag 26 september ging ik met Maxime naar de kapper. M’n kapper reageerde paniekerig toen ik hem vertelde dat mijn valies voor het ziekenhuis/de geboorte nog niet klaarstond, dat mijn doopsuikertjes nog niet klaar waren (ik had de suikerbonen namelijk gratis gekregen van een familielid die die zelf maakt (groothandel), maar de figuurtjes/beertjes/doosjes verkoopt hij er niet bij, dus moest ik zelf zakjes maken en die aan de sleutelhangertjes hangen die ik gekocht had) en ook mijn enveloppen waren nog niet geschreven. Maar ach, ik had toch nog tijd tot 13 oktober? Zijn paniekreactie werkte (gelukkig) aanstekelijk en de volgende dag zou ik er toch werk van maken.

Op donderdag 27 september 2007 had ik een afspraak met de directeur van die andere school waar ik een oog op had om Maxime naartoe te sturen. Uiteindelijk zijn we toch voor onze eerste keuze gegaan: het schooltje naast de crèche en we hebben er nog geen moment spijt van gehad.
Daarna heb ik mijn valies klaargemaakt met alle spulletjes voor het ziekenhuis.
Ik had toen ook een afspraak voor mezelf bij dezelfde kapper en vertelde fier dat ik mijn valies dus maar klaargemaakt had. Ik heb toen ook de naamkaartjes gemaakt voor de doopsuikertjes en een eerste reeks doopsuikertjes afgewerkt.Het was die dag ook onze 4^e huwelijksverjaardag maar ik kan mij niet meer herinneren dat we dat echt gevierd hebben… :-S

Vrijdagnacht 28 september begon ik weeën te krijgen. Alsof Gaëlle toch gewacht had tot ik min of meer klaar was voor het ziekenhuis
“Neeeee, nu nog niet”, “dat kan nog niet” dacht ik alsmaar. “Please, nu nog niet. Alle doopsuikertjes zijn nog niet klaar, de enveloppen nog niet geschreven, de park-wieg moet nog van zolder, Maxime moet nog verhuizen van kamer, …”.
Sh*t. Ik dus om 05u nog vlug mijn huwelijksboekje gezocht en nog de laatste spulletjes in mijn valies gestoken. M’n man die slaperig uit de kamer fluistert: “Moet dit NU?” “Hmm, ja schatje, ik denk dat het al zover is”.
“Maar het is toch maar voor 13 oktober?”

Ik denk dat hij er op dat moment niet zo blij mee was. Hij was er zó van overtuigd dat als de gynaecologe zegt dat het voor 13 oktober zou zijn, dat ze er niet zó ver naast zou zitten Gaëtan had namelijk een heel drukke dag en week voor de boeg, juist omdat hij dan wat verlof zou nemen als Gaëlle zou geboren worden. Ach die moeder natuur toch.
Z’n hele planning in de soep. Hij heeft vanalles moeten afzeggen (en dan zou je denken dat alle klanten daar begrip zouden voor hebben, maar blijkbaar was dat niet zo).

En het vervolg … kon je al lezen op 9 oktober 2007