“Voor de liefste juf en de tofste meester”

Afscheidscadeautjes op school zijn stevig ingeburgerd

Het Nieuwsblad: door Annelies Rutten

Steeds meer kinderen trekken de laatste schooldag met een cadeautje voor juf of meester naar de klas. In gespecialiseerde zaken gaan de koffiekoppen, fotolijsten en geurkaarsen met Liefste Juf als zoete broodjes over de toonbank

Leerkrachten die op een beetje populariteit kunnen bogen, keren vrijdag wellicht met een rijk gevulde doos naar huis. Het afscheidscadeautje voor juf of meester is in veel scholen een gewoonte. Met een steeds breder assortiment van zeemzoete hebbedingen als koffiekoppen, fotolijsten en teddybeertjes met Allerliefste juf en Allertofste meester speelt de kleinhandel in op de trend. Ook bakkers, bloemisten en wijnhandelaars voelen de hype.
…

Of juf en meester die cadeautjes ook echt appreciëren, is natuurlijk de vraag. ‘Er komt stilaan reactie op’, geeft Fieremans toe. ‘De zoveelste koffiekop of knuffelbeer: als juf heb je het wel gehad. Maar afschaffen is een utopie, denk ik. Het is tenslotte fijn om je waardering te tonen aan iemand die het hele jaar hard met je kinderen bezig is geweest.’
…

In “mijnen (school)tijd”, en dat is niet eens zo lang geleden, deden wij zoiets nooit. En nu nog wil ik er eigenlijk niet aan meedoen. Want waar eindigt dit alles? Is dit eigenlijk wel nodig? Als kind creëer je wel een nauwe band met je juf of meester omdat je die tenslotte toch bijna een jaar lang élke dag gezien hebt en ik begrijp de (oudere) kindjes ergens wel, maar moeten ze daarom hun spaarcentjes aan die (soms wel nutteloze) spulletjes hangen?

Ik heb een leuk kaartje gekocht, omdat Maxime dan ook iets aan zijn juf zal kunnen geven (omdat ze het ook wel terecht verdient natuurlijk) en misschien laat ik hem nog een tekening maken (maar misschien heeft ze daar ook al bergen van, genoeg om haare living mee te behangen wellicht).
En zie, dan doe ik toch een beetje mee met die hype. Meeloper dat ik ben.