Kermis

Het is “meifoor” in Brugge en donderdag 1 mei zijn we er eindelijk eens geraakt. Het begon slecht: Maxime in een rothumeur, beseffende dat hij te voet of op zijn buggyboard naar de kermis moest, begon al een potje te dreinen/neuten. Het was ook “heilige bloed-processie” dus heel de stad was afgesloten voor alle verkeer. Bovendien zat het weer ook niet mee maar tussen de buien door raakten we droog en wel op ’t Zand, waar de kermis was.

Maar…geen muziek en lichtjes om ons te begroeten. Ah, neen, want ’t was bloed-processie en uit respect voor “het bloed”, mocht er geen lawaai zijn, geen kermis dus.

AAAAAh, paniek, hoe leg je dat uit aan een kleuter?
Kalmte heeft ons gered

We hebben ons op een terraske gezet, ons ventje getrakteerd op een chocomelk en een wafel, wat beziggehouden en een klein uurtje later ging de kermis dan toch, eindelijk, open.

Maxime vond het super en heeft ervan genoten. Ook de weergoden waren ons gunstig gezind want het heeft niet meer geregend.

Onze tip om mooi af te ronden:Doe “de eendjes” op het laatst. Maxime won een supermooie autobus. Hij wilde er meteen mee spelen. We vertelden hem dat hij er thuis mee mocht spelen en thuis het doosje mocht openmaken. Hij vond het dus wel een goed idee om dan maar naar huis te gaan. Goed hè!