28 maart 2008 – Gaëlle 6 maand !

Het was nog geen verjaardag, maar toch vond ik het een speciale dag, een mijlpaal(tje).

Hiep, hiep, hiep, HOERA !

Baby versus kleuter

Maxime is sinds woensdagavond bij zijn mamie (tot morgen). Nu pas valt mij op hoe weinig tijd en aandacht een baby van zes maand vraagt in vergelijking met een kleuter van 3 jaar.

Een baby geef je eten, leg je daarna in het speelpark of bedje en dan kan je in principe doen wat je wil. Met Gaëlle kan ik dat. Maxime daarentegen eist bijna constant de aandacht op, wil vanalles doen maar heeft bij zoveel nog hulp nodig.

Dat had ik niet gedacht.

(Gaëlle krijgt natuurlijk ook de aandacht die ze verdient en uiteraard speel en babbel ik ook veel met haar, maar ik bedoel maar dat ik veel meer huishoudelijke zaken gedaan krijg met alleen Gaëlle in huis; terwijl dat met Maxime alleen in huis niet het geval is.)

Waarschijnlijk geen chocoladeallergie

Onze huisarts denkt dat Maxime niet zozeer door allergie reageert op chocolade , maar door overbelasting van zijn lever. Een beetje dieet (weinig vetrijke zaken + chocoladestop) zou moeten beterschap geven. Algemene allergietesten geven blijkbaar pas betrouwbaar resultaat vanaf 6 jaar.

Ons ventje krijgt weinig vette voeding en dik is hij al helemaal niet, maar ik zal dus in het vervolg een beetje moeten opletten met chocolade en zeker die overdoses met Sinterklaas en Pasen vermijden

No problemo!

Chocoladeallergie?

We denken dat Maxime een chocoladeallergie heeft. Het begon de week voor Pasen. (Na een heel leuk paasontbijt georganiseerd door de crèche van Gaëlle  - vooral de zoektocht naar paaseitjes vond Maxime FANTASTISCH). 

Op zijn onderrug stonden allemaal bubbeltjes, die blijkbaar jeukten want hij had er vreselijk aan gekrabd. Nu heeft Maxime altijd al een teer en droog velletje gehad, dus dacht ik dat het van het bad was, te veel zeep, te lang in bad….

Maar in het Paasweekend, na een overdosis paaseitjes , had hij ook op zijn buikje en in zijn knieholtes bubbeltjes. Dus vermoed ik dat het aan de chocolade ligt.

Toen hij kleiner was, gaven we hem eigenlijk geen chocolade (wegens niet al te gezond?), maar nu heeft hij de leeftijd dat hij echt álles kan en mag eten, hè. Van zijn dagelijkse boterham met choco heeft hij het vreemd genoeg niet.

Als baby had hij een koemelkallergie en dronk hij sojamelk, maar dat is overgegaan.
Misschien zal hij nog wel gevoelig zijn voor andere etenswaren.
Misschien moet ik hem toch eens laten testen en hopen dat het toch een andere oorzaak was.

Geen chocolade mogen eten, dat is voor een kindje die het o zo graag lust, echt niet plezant. (Maar gelukkig niet levensbedreigend. Als het dat maar is.)

Ondertussen zijn de bubbeltjes al allemaal weg. Gelukkig gaat het dus vrij snel over.
Wordt vervolgd.

Wij als model

Toen An voor haar cursus kinderfotografie modellen uitnodigde op een woensdagvoormiddag, aarzelde ik geen seconde. Het was bovendien op 5 minuutjes van hier. Hierbij enkele leuke resultaten genomen door haar cursisten.

Verveling

Sinds Maxime ziek geweest is, twee weken geleden, is hij “verslaafd” geraakt aan de televisie.Toen hij ziek was, vond ik het best ok dat hij in de zetel lag en tv keek. Gezellig met een dekentje over hem. Ik kon hem ook moeilijk de hele dag in zijn bedje laten.
Ik ben echt slecht bezig want hij eet zijn boterhammetjes ook voor de tv. Gisterennamiddag (woensdagnamiddag) heeft hij ook bijna de hele tijd tv gekeken (Dankzij de digicorder en DVD speler is dat – jammer genoeg – mogelijk).  Wat ik ook voorstelde om te doen, het was niet goed. Ook samen iets doen wilde hij niet. “Viesieviesie kijken?” Ik had ook nog veel huishoudelijk werk, dus liet ik hem maar begaan, uit gemak. En nu voel ik mij ontzettend schuldig.
Deze namiddag ga ik nog eens langs bij de speelgoedwinkel. Hij is aan iets nieuws toe denk ik. En morgen een grondige sorteerbeurt in zijn speelgoed. Alles staat momenteel uitgestald. Ik ga die tactiek van “af en toe een doos wegsteken en later weer uithalen” eens toepassen. 

Andere leuke speeltips (voor binnen) voor een peuter die zich verveelt zijn meer dan welkom!

Zindelijkheid

“Kinderen zijn zes maanden later zindelijk dan in de jaren zestig”  schreven ze in de krant gisteren en het was ook op het nieuws.  “Kleuterjuffen krijgen almaar meer te maken met kinderen die nog niet zindelijk zijn. Ze vinden dat ouders lakser worden en hun verantwoordelijkheid afschuiven naar de school.”

Toen ik op zoek was voor een schooltje voor Maxime hoorde ik eigenlijk voor het eerst dat de kindjes nog niet zindelijk MOETEN zijn om naar school te mogen. Dat was een pak van mijn hart want de zindelijkheidstraining vlotte toen niet echt.  Laks waren we niet, maar bij Maxime moeten we met alles veel geduld hebben. Onder druk zetten zou een averechts effect hebben dus dat hebben we niet gedaan. In de krokusvakantie hebben we er nog eens ruim de tijd en aandacht voor genomen en toen was ie droog thuis. Twee weken later lukte het ook om op het potje in de klas te gaan. Juf Sofie heeft dus anderhalve maand pampers moeten verversen, waarvoor ik heel erg dankbaar ben. Ik weet dat de juffen daar echt niet op zitten te wachten, maar wat moet je doen als je de onthaalmoeder of crèche al opgezegd hebt? Of als de kindjes gewoonweg niet meer mogen gaan omdat ze al 3 jaar zijn?

Op tijd beginnen zeggen ze. Maar wanneer is je kind er echt rijp voor? Ieder kind is ook anders. Gemiddeld is een kind van 28 maand er rijp voor. Als dat kind op 2,5 jaar naar school gaat dan heb je nog 2 maand om te oefenen. Binnen de vijf dagen droog? Ja hallo, dat lijkt mij eerder uitzonderlijk…

Maxime was er op 2,5 jaar nog niet aan toe. We hebben toen geprobeerd maar hij wilde echt niet met z’n blote billen op het potje. Huilen was dat. We hebben toen niet aangedrongen, want een afkeer mogen ze niet krijgen. Bij ons was het dus een lang proces van wennen aan dat potje (eerst met broek aan)…

Nog een kleine bedenking: In het weekend doen wij (allemaal) graag uitstapjes met de kindjes. In de jaren zestig was dat misschien minder. Dus voor het gemak doe je hem/haar weer een pampertje aan, want een natte broek in de auto, op restaurant, of elders kan je wel missen.
Dus ja, ik geef het ook een beetje toe: uit gemakzucht gebruiken wij ook nog af en toe een pamperbroekje.
De volgende stap: “plassen op het grote toilet” , moet nog genomen worden. Tips zijn welkom!

Game Boy – Game Over

Ongeveer deze periode vorig jaar was het wéér eens voetbal op TV en haalde ik mijn Game Boy van onder het stof om toch gezellig naast Gaëtan te kunnen zitten maar toch iets leukers te doen dan voetbal kijken.

Gaëtan en ik schelen 9 jaar, vandaar dat hij de lancering van de Game Boy eigenlijk nooit gekend heeft. Hij kende het ding zelfs helemaal niet. Amai heeft hij z’n schade ingehaald zeg! Tetris vindt hij fantastisch. Het duurde niet lang eer hij mijn record verbrak. En zo kwam het dat mijn goede oude Game Boy naast de afstandsbedieningen kwam te liggen en wij er nog een jaar veel plezier aan beleefd hebben.

Ja “beleefd”, want hij heeft het onlangs begeven. Tja, hij was dan ook al 16 jaar oud. Jeetje wat gaat de tijd snel.

Met de verjaardag van Gaëtan in aantocht, dacht ik eraan een nieuwe draagbare spelconsole te kopen. Maar die dingen zijn er niet goedkoper op geworden, in tegendeel. Jammer maar helaas. Ik wacht tot Maxime mij de oren van het lijf zal zagen voor iets dergelijks – want daar ontsnap ik wellicht niet aan – en dan kopen we wat dan hip en ín zal zijn.