Mamie bestolen

Toen ik m’n mama deze avond eindelijk aan de telefoon kreeg, bleek algauw waarom ze zo laat thuis waren: ze waren pas thuis na hun bezoekje aan het politiekantoor.

Gauwdieven hadden haar handtas gestolen! Ik was volledig van de kaart. Zij was – zoals altijd – kalm. Zo vreselijk vind ik het! Ik zag het al voor me: Maxime eiste eventjes alle aandacht op, handtas over de haak van de kinderwagen, en hup weg was ie. Nochtans let ze altijd zó goed op. Zij is diegene die er míj op wijst dat ik niet nonchalant mag zijn….Rotzakken! Potverdikke, potverdikke!

Er zijn ergere dingen in het leven, maar iedereen die dit al overkwam zal het beamen dat niet alleen het materiële verlies vervelend is, maar ook de rompslomp om al je paperassen terug in orde te maken heel wat ergernis met zich meebrengt en ook het idee dat dat gespuis je in de gaten houdt tot het juiste moment en er dan met je tas met je persoonlijke spulletjes vandoor gaat, best heel akelig is.

Doeme!