Niet alles is wat het lijkt

Meningen en oordelen zijn snel gemaakt. En dan kan je je al eens vergissen. Gelukkig ben ik wel iemand die uit mijn fouten leer.

Zo wilde Maxime al lang eens afspreken met een klasgenootje. Ik had nog een telefoonnummer van zijn mama van op een verjaardagsfeestje maar steeds kreeg ik een antwoord in de trant van “ik weet nog niet of het past”, “ik laat u nog iets weten”, “het hangt af van de afspraak van de kinesist”, “het past jammer genoeg niet”.
Met de Paasvakantie in aantocht, stuurde ik opnieuw een sms met de vraag of het eventueel één dezer dagen zou passen. Opnieuw een “ik weet het nog niet” antwoord. Het tweede weekend ging voorbij en ik begon stilaan te denken dat de jongen in kwestie misschien niet met mijn zoon wilde afspreken. Ik besloot het een laatste kans te geven. De mama antwoordde dat ze mij die namiddag zou bevestigen en wonderwel kreeg ik inderdaad eindelijk een afspraakje te pakken.

De jongen werd afgezet. De mama was vriendelijk maar snel weer weg.
Het werd een fijne namiddag voor de jongens – oef! R vroeg meteen wanneer hij nog eens mocht komen. Liefst overmorgen al.
Na het speelafspraakje kwam zijn mama toch even binnen. Ze was naar zee geweest. Het had haar deugd gedaan want ze was er al lang niet meer geweest…
Of ik misschien wist dat ze kanker had?

Boink.
Neen, dat wist ik niet. Toen vielen alle puzzelstukjes in elkaar.
Haar ietwat vreemde kapsel. Het moeilijk plannen en afspreken. R had immers ook een hele tijd bij zijn oma ingewoond.
Ik was er een beetje onderste boven van. Het deed me nog maar eens beseffen wat een geluk ik en mijn gezin wel hebben.

Zo af en toe een vraagteken zetten bij wat vanzelfsprekend lijkt, is bij deze de wijze les die ik heb geleerd.
De jongens zullen zeker nog eens afspreken en daar zal ik met plezier heel wat geduld en flexibiliteit voor over hebben.

In topform

Mocht er mij iemand op mijn 20ste gezegd hebben dat ik op mijn 34ste nog steeds zo fit zou zijn of zelfs nog fitter, ik zou eens hard gelachen hebben.
En toch is het wel degelijk zo dat ik in super-vorm ben. Dat is in die tussentijd niet altijd zo geweest. Twee zwangerschappen, ik moet u daar niet veel uitleg bij geven. Maar ik ben wel redelijk in beweging gebleven. Twee kleine kinderen, echt lui word je daar niet van.

Ik ben ondertussen aan mijn vierde “Start-to-run” poging. Maar deze keer gaat het echt de goede weg op. Ik startte ergens in januari en zit nu aan aflevering 18 (van 30). Dat is 24 minuten lopen en 8 minuten wandelen voor ongeveer 3,5 km.
Wat deze keer het verschil maakte:
- De warme winter , die geen winter was
- Meer tijd gevonden of gemaakt om te lopen
- Af en toe eens met de kinderen gaan lopen, zij op de fiets weliswaar
- Niet die 5 km als doel stellen, gewoon tevreden zijn met het feit dat je een dik half uur aan het sporten bent geweest. Als het nodig was, deed ik een aflevering opnieuw (en opnieuw). Een “ik zie wel hoe ver ik geraak”-mentaliteit.
De vorige keren haakte ik steeds af omdat het op een bepaald punt niet meer vooruit ging. Ik wilde per se een stapje verder gaan. En als je loopt tot je erbij neervalt (bij manier van spreken), dan doe je het niet graag en dan stop je ermee.

Ik hoop wel nog steeds dat ik die 5 km haal, maar ik zou best vrede kunnen hebben met mijn huidige 3,5 km. Er zijn waarschijnlijk nog altijd meer mensen die gewoon niets doen.

Skiën is één van mijn favoriete sporten. Mijn lieve echtgenoot skiet niet, helaas. Maar onder het motto “we denken eens aan onszelf” besloten hartsvriendin An en ik samen een skireisje te maken. Iets wat we zo’n 18 jaar geleden ook al eens deden. Van openings- tot sluitingstijd stonden we op de latten. We namen skiles, leerden bij en promoveerden naar groep 3. (ESF telt 5 groepen: beginners, 1, 2, 3, 4. Groep 4 zijn de allerbeste, bijna niemand neemt nog les in groep 4, want waarom zou je, als je het al zo goed kan)
Eén keer zijn we zelfs met het liftpersoneel teruggekomen en hadden wij (of zij ;-) ) geluk dat we vrolijke jonge dames waren, zodat ze de boel nog even open hielden.
Het filmpje dat An maakte, spreekt voor zich:


Zag je mijn “jumpkes” ;-) ? Super-fit, ik zei het al.

Manlief merkte laatst ook fijntjes op “hoe plezant hij het wel vond, dat er best veel mannen mij nog nakijken”. Dat hij daar wel trots op is. Dat hij het leuk vindt om dat gade te slaan. Voor iemand die niet veel complimentjes geeft, telt dat wel als een mega-compliment, toch?

I feel good, yeah!

Over de kat

cats and dogs

“Hebben jullie daar veel aan, aan jullie kat?” vroeg de hondenliefhebster mij onlangs.

“O ja, best wel” was mijn eerste reactie maar ik corrigeerde mij met “allee, ik toch, de kinderen eigenlijk niet zo veel”.

Ooit was ik ook een hondenmens, moet u weten, maar na ruim twee jaar miss Molly in huis te hebben, is dat toch wat veranderd. Nu ben ik een kattenmens. Ja inderdaad, zo iemand die foto’s van haar kat op facebook post, dol is op kattenquotes en met interesse kijkt naar mooie afbeeldingen van kittens, poezebeesten en Britse Kortharen. Zo las ik ook het boek Miauwkes met veel plezier. Geen paniek, er hangt geen kattenkalender in de keuken. De verjaardagskalender met de hondjes mag blijven hangen in onze bijkeuken ;-)

Help, how did that happen?

Behalve dat ze ook vier poten hebben en de aanwezigheid van de mens in hun nabijheid verdragen, hebben katten eigenlijk niets gemeen met honden. Dat was dus wel even wennen. De kinderen hadden graag een knuffelvriendje gehad maar dat laat Molly helaas niet met volle plezier toe. Af en toe eens een spelletje – het laserlichtje is de favoriet – en daar eindigt zo ongeveer de relatie tussen de kinderen en de kat.

Maar om de één of andere reden veroverde ze wel mijn hart. Elke ochtend begroet ze ons met gespin en gewrijf tegen onze benen. Ik verzeker u: er bestaat niets beter om de dag zen te starten of om tot rust te komen na een werkdag.

Oké oké een hond begroet je ook vrolijk maar al dat lekken en springen en blaffen… hmm nee, liever niet, of toch niet elke dag.

Je zou denken dat, omdat onze kat amper het huis uit gaat, ze ook vaak op onze schoot komt zitten. Helaas, dat doet ze nooit. Enfin, vijf keer deed ze dat tot nu toe. Er zijn daarentegen katten die de hele dag buiten op zwier zijn maar dan wel de hele avond uitgeteld op de schoot van hun baasje liggen. Om maar te zeggen dat er, net zoals bij de honden, veel verschillende karaktertjes zijn onder de katten. Molly is wel heel graag en altijd in onze nabijheid. Ze is ook heel nieuwsgierig, dol op bezoek en dus helemaal niet bang van vreemde mensen.

Er zijn katten die vreselijk krabben. Molly niet, nooit. Haar nageltjes laat ze ook keurig knippen.

Helaas bijt ze wel. Vaak. Maar die beten doen geen pijn. Voor de kinderen en bezoekers blijft het wel schrikken natuurlijk. Ze heeft immers een grote aaibaarheidsfactor en mensen willen ze maar al te graag strelen. Hare hoogheid houdt er helaas niet van lang geaaid te worden en dan… knap!

“Valse kat”, zeggen ze dan.” Een hond is toch veel liever en trouwer”.

En daar ben ik het niet meer mee eens. Als Molly knapt, wil dat zeggen: laat me met rust. Een hond zal eerder bijten uit angst. Ik zou bijvoorbeeld met een gerust hart een baby of kleuter alleen met onze kat laten. Met onze hond destijds zou ik dat nooit gedurfd hebben.

Ik heb dus meer vertrouwen in een kat. Zeker nadat ik laatst bijna in de enkels en broek gebeten werd door een hond tijdens het joggen. Een kat in dezelfde situatie zou gewoon weggelopen zijn als ze mij zag aankomen.

En zei ik al dat katten prachtige (en propere) dieren zijn?

cat

I rest my case.

Het is een hobby

Wanneer ik met vriendinnen/mama’s over de kroost babbel, gaat het 9 keer op de 10 over de school en 8 keer op de 10 over de buitenschoolse activiteiten.
Wat doen ze? Wanneer? Waar? Is het tof? Is het goed gegeven? Doen ze het graag? We zijn er allemaal blijkbaar mee bezig en het blijkt ook moeilijker dan verwacht om iets blijvend goed te vinden.
Maxime en Gaëlle hebben ook al het één en ander geprobeerd of nee, beter: ze hebben al van enkele hobby’s kunnen proeven. Want het viel allemaal best mee maar het was niet iets wat ze wilden blijven doen.

Leren zwemmen was een must, vond ik. Ze kunnen het beide ondertussen erg goed maar het water was te koud ;-)
Gaëlle deed een semester aan kleuterdans toen ze in het tweede kleuterklasje zat. Dat vond ze niet zo leuk. Ze was te jong en hing nog te veel aan mij, toen.
De bewegingsschool was erg tof. Dat deden we samen met ons drietjes op zaterdagvoormiddag. Ze vonden dat de max, zo met mama erbij. Maar dat was maar tot de leeftijd van 6 jaar.
Voor chiro of scouts gaven de kinderen hun veto.

Eind 2013 volgde Gaëlle dan 5x pony-initiatie. En ook dat viel goed mee, maar wegens te koud, te lang (van 14 tot 17u) en ook de kleinste van de groep besloten we om dat even on hold te zetten tot ze wat groter is, en liefst dan ook in de warmere maanden van het jaar.

20131127_013
Ondertussen heeft ze opnieuw zin gekregen in dans en  gaat ze nog eens enkele proeflessen volgen.

De topper van dit schooljaar is de kinderyoga. Dat kunnen ze samen doen. Een kleine leuke groep, geen competitie, niets moet zus of zo. Ik doe zelf niet aan yoga, dus weet ik niet precies wat ze doen, maar het is dikke fun!

Vorig jaar begon Maxime grote interesse te krijgen in voetbal. Hij ging met papa naar enkele matchen van Club Brugge kijken en ook op de televisie kijken ze vaak gezellig samen een matchke. Nochtans speelt hij nooit op school met z’n vriendjes. Maxime z’n motoriek blijft wat achter en hij heeft een grote angst om te vallen en zich pijn te doen. Toch wilde hij het erg graag leren. In september startte hij op de AXA sport voetbalschool. Zaalvoetbal waar ze vooral de techniek leren. Er is eigenlijk geen competitie. De nadruk ligt op plezier.

De eerste les was zeer confronterend. Ook voor mij en Maxime’s papa. Uiteraard moest hij nog alles leren en hadden de meeste kinderen al enkele jaren les gevolgd. Maar dat Maxime z’n motoriek zo slecht was… We twijfelden heel hard om hem te laten verder spelen.

De trainers van de voetbalschool hebben hem echter fantastisch opgevangen. Vriendelijk en geduldig. Ook z’n teamgenootjes gaan respectvol met hem om.
Maxime zal misschien nooit in een echte club kunnen spelen, vrees ik, maar op school zou hij wel al z’n mannetje kunnen staan en dat uurtje voetbal per week doet hem enorm deugd!
Het is onvoorstelbaar wat hij al geleerd heeft en hoe hij erop vooruit is gegaan.
Een dikke pluim en grote dank voor z’n trainers.

En wat het volgend schooljaar wordt, dat zien we dan wel weer.

aanvallen20140113_027afleiden  20140113_028en scoren!20140113_029

DIY wellness

Onlangs volgde ik een workshop om zelf wellnessproducten te maken op basis van kruiden en andere natuurlijke producten. Erg leuk. We maakten een bodymilk, een bruisbal voor in het bad en badzout. De bodymilk maken, was niet moeilijk maar het is enorm omslachtig om zelf alle ingrediënten bij elkaar te zoeken en te kopen. Tenzij ik zelf een winkel zou willen beginnen.

Het badzout daarentegen is gemakkelijk om te maken en leuk om te geven. Je kan er eindeloos mee variëren en in een handomdraai zijn ze gemaakt. Voordien gebruikte ik zelden of nooit badzout, maar het is echt heerlijk*. Het blijft natuurlijk een kwestie van tijd vinden/maken voor een ontspannend bad.

20131219_006

Ook zelf maken? Here it goes:
Badzout voor ongeveer 2 dosissen

1) dode zeezout (gevonden bij Delhaize): ongeveer 100gr
Je kan ook grof zeezout gebruiken (dit kan bij veelvuldig gebruik uitdrogend werken), of Himalayazout

2) fijne groene klei “Montmorillonite” (gevonden bij Biovita): ongeveer een koffielepel.
Dit is zeer zuiverend voor de huid, kan je ook gebruiken voor een schoonheidsmasker.

Je kan ook witte, rode, gele of roze klei gebruiken of Marokkaanse rhassoul. Naargelang wat je kan vinden ;-)

3) 4 tot 6 druppels etherische olie (o.a.Biovita), je kan bijna om het even welke etherische olie gebruiken. Elk heeft zijn specifieke eigenschappen. Bijvoorbeeld ylangylang, lavendel, palma rosa, rosalina, jeneverbes, rozemarijn…

! Geen citrus want dat is irriterend voor de huid en zeker ook geen munt (eucalyptus) want dat werkt afkoelend.

Je kan eventueel nog gedroogde rozenblaadjes of lavendelbloemetjes toevoegen voor het uitzicht. Maar ik ben persoonlijk niet zo’n fan van die drijvende dingen in m’n bad.

–> Het zout en de klei vermengen en in een proper (nieuw) potje doen. Als laatste de etherische olie toevoegen want dat is vluchtig. Eventueel nog eens schudden. Klaar.

Best snel verbruiken want er zitten – uiteraard – geen bewaarmiddelen in.
Gebruik bij voorkeur nieuwe glaasjes, flacons of bokaaltjes, die je eventueel nog eens grondig uitspoelt en droogt. Het gaat tenslotte om een schoonheidsproduct. Voor 1€ of minder vind je al leuke dingen bij AVA, Casa, Dille en Kamille, Action…

*”Dode Zeezout bevat een hoge concentratie aan mineralen en is hierdoor zeer weldadig voor de huid. Het is ontspannend bij zowel lichamelijke als geestelijke vermoeidheid, ontsmettend en zuiverend voor de huid en poriën, zeer geschikt voor huidaandoeningen zoals o.a. psoriasis, heeft een gunstige invloed op stijve spieren en gewrichten en stimuleert de doorbloeding van de huid “ Zegt men.

N.B. dit was één van de geschenkjes dat ik in mijn Secret Santa-pakketje stopte.

Secret Santa 2013

Op tweede Kerstdag ontving ik mijn SeSa pakje in de bus. Pebblyn bezorgde mij netjes op tijd een doos met wel 3 leuke cadeautjes:

20131229_001

Mijn Secet Santa is nogal in de ban van de US of A en bezorgde mij dan ook een tof kookboekje, dat ze wellicht zelf wou of misschien zelf ook aanschafte ;-) . I like very much, thank you!

De houten letters hebben de kinderen zich (helaas) al toegeëigend. Ze denken nog na over het definitieve plekje dat ze het zullen geven (momenteel op hun boekenkast) en of ze ze al dan niet nog zullen pimpen desalniettemin ( ;-) ) vind ik het een erg leuk cadeautje.

Ik mocht dit jaar een pakje zenden naar deze creatieve dame. Misschien leest u één dezer dagen ook wat de inhoud was.

Het was opnieuw dikke fun, Secret Santa. Nieuwe blogs leren kennen is plezant. Hopelijk volgend jaar opnieuw…

9 op 9 !

20131208_018Deze mooie jongen werd vandaag, negen december, negen jaar!

Wow. Echt groot wordt ie.
De interesses veranderen (alles wat vliegtuig en luchthaven is),
de keuze van tekenfilms (Transformers en Drakenrijders),
sport (plots houdt hij wél van voetbal, en hoe),
en spelen met kleine zus gaat moeilijker, onder andere om al het vorige.

Proficiat kerel(tje) !

20130905_089

Uitnodiging

P1040085In lang vervlogen tijden bestonden er geen enveloppen en vouwde men de brief gewoon dicht om te posten. Minder lang geleden, toen Pinterest nog niet bestond, vond ik deze leuke vouwtechniek in een crea-boek in de bibliotheek en bewaarde het ideetje zorgvuldig.

P1040084Print je uitnodiging recto verso, let op de oriëntatie van het woordje “uitnodiging” , het is meestal een beetje zoeken tot het helemaal recht staat (maar het kan/mag natuurlijk ook altijd diagonaal staan)

P1040077

Leg de binnenzijde naar boven, bepaal het midden

P1040079

Vouw de hoeken diagonaal tot aan het midden

P1040080

Vouw de overgebleven rechthoekjes dicht

P1040081

Steek de hoeken in de ontstane gleuven

P1040082   P1040083

(Ja, ik sneed deze ochtend in mijn duim #nieuwscherpmeske#)

P1040084

Klaar

En ja, ik heb het ideetje gepind ;-)