2010 – daar zijn we weer!

Wij wensen iedereen een schitterend 2010 !
Vol plezier en veel blije, ontroerende en mooie momenten.

Het was hier een beetje stilletjes op onze blog. Het ontbrak me gewoon aan goesting om berichtjes te schrijven maar verder ging alles gewoon zijn gangetje.

Wij hebben ook genoten
van de sneeuwpret bij het begin van de Kerstvakantie
van de lichtjes en gezelligheid tijdens de vakantie
van de lichtjes in onze kindjes hun ogen bij het openmaken van nóg cadeautjes
van ’s ochtends wakker worden met het gegiechel van onze kindjes (en wat langer te kunnen slapen)
van Maxime’s Nieuwjaarsbrief, die hij zó mooi kon opzeggen

tussen de woordjes van deze brief
zitten kusjes, warm en lief
als ik mijn briefje opendoe
vliegen ze zomaar naar je toe
ze wensen je een Gelukkig Nieuwjaar
kus, kus, kus en ik ben klaar
je kapoen Maxime
1 januari 2010!

… we zijn alweer een weekje verder in dit Nieuwe Jaar.
Wat momenteel door m’n hoofd spookt is: “Gaëlle gaat na de Paasvakantie naar school”. Da’s nog een tijdje maar het houdt me bezig sinds 1 januari. Het gaat allemaal zo snel en zij gaat de laatste tijd zo snel vooruit. Haar taal, haar mimiek, haar motoriek. Het is niet bij te houden! Leuk, dat wel.
En met een leuke anekdote van deze ochtend, sluit ik dit eerste postje van het nieuwe jaar af:
Gaëlle deze ochtend op hete kolen om te vertrekken naar de crèche.
“Mama kom, bot(j)es aan“ Ze achtervolgt mij met m’n enkellaarsjes „(G)oed?“ en zet ze voor mij neer. Maar ik loop nog rond om wat spullen in m’n handtas te stoppen. Zij: “Nie (g)oed?” Ik ben eindelijk klaar en ze zet ze nogmaals neer voor mij. Ik trek ze aan en zij “F(l)ink, (h)oor!”. Met haar handjes in haar zij.
Ik kon ze niet genoeg knuffelen, mijn miss’ke.

Mijn Secret Santa

… zat gisteren reeds in onze bus.

En ik ben er zeer content mee!

Lienke deed een prima keuze en ik citeer uit haar begeleidend briefje: ” Ik besloot dan je donderdag Veggiedag te steunen met een kookboekje…. Dus hoop ik dat je die dag nog in ere houdt (of dat je die dan in alle eer herstelt, moest dit niet het geval zijn ) “

Inderdaad Lienke, het is alweer een tijdje geleden dat er nog eens echt vegetarisch gekookt werd hier bij ons. Het is een goede voornemen voor 2010 en met jouw kookboek, lukt het deze keer vast veeeel beter!
Heel erg bedankt!

O, en één van m’n beste vriendinnen – een echte veggie – zal ook heel blij zijn dat ze eens iets anders dan een veggieburger voorgeschoteld krijgt, de volgende keer dat ik haar uitnodig voor een dineetje bij ons

Secret Santa Stress

Ik hàd geen stress. Want ik had al een hele tijd beslist wat ik mijn “gelukkige” zou bezorgen. Ik heb verschillende keren geaarzeld om het al te bestellen/versturen, maar dan zou het te vroeg aankomen en da’s niet zo leuk. Maar nog veel minder plezant is dat het te laat komt en zo ziet het er jammer genoeg naar uit!

Nondep*tjes!

Ik ben helemaal niet handig, dus besloot ik iets te bestellen op het net. Iets tofs, echt wel. Er stond “wij versturen binnen de 5 werkdagen”. En ik wist dat het van Nederland moest komen, maar om de één of andere stomme reden heb ik het mis geïnterpreteerd en las ik het als “u (of de bestemmeling) ontvangt het binnen de 5 werkdagen”. Dus bestelde ik pas op 14 december.

Ach ach ach. Maandag ontving ik de mail dat het pakket verstuurd werd. Gelukkig liet ik het rechtstreeks naar haar versturen.
Nog één dag. Hopelijk zit het morgen in haar bus.
Duimen maar.

5 jaar!

Mijn kleine jongen is vandaag 5 jaar!

Een hand vol vingers!

Een heerlijke leeftijd (vinden wij toch) (in tegenstelling tot de 2 jaar van z’n zus momenteel…)

Hiep hier hoeraaaaa!

De attentie

Morgen wordt Maxime 5 jaar. Uiteraard hoort daarbij “iets” om uit te delen op school.

Mijn oorspronkelijke idee was om samen met wat snoepjes iets te geven voor aan de Kerstboom. Na het Sinterklaasgebeuren en december zijnde en zo.
Maar in mijn zoektocht bleek algauw dat ik niets leuks zou vinden voor +/- 1 euro en waar er ook nog 28 (ongeveer gelijke) stuks van waren.

Toen vond ik deze leuke kaarsjes. En toen liet mijn verstand mij een beetje in de steek…

Ik kocht de kaarsjes maar pas daags nadien “viel mijne frank” dat dat eigenlijk toch niet zo’n goed idee was. Wie koopt er nu kaarsjes voor 5-jarige kindjes? Ja, ik.

Ik durfde er niet mee terug naar de winkel en dus heb ik de snoepzakjes maar gemaakt.
Ik hoop nu maar dat geen enkel kindje thuis toegang heeft tot lucifers of aanstekers en dat ze braaf aan papa of mama zullen vragen of het kaarsje aan mag en dat papa of mama erbij zal blijven.

Note to myself: volgend jaar koop ik vingerpopjes in de IKEA, of zo…

Sinterklaas

Natuurlijk is hij bij ons ook geweest. En wel in levende lijve!

Onze kindjes hun tante D en haar broer E spelen al jaren zwarte Piet, en goed dat ze dat doen, super gewoon.

Toch twijfelde ik even of ik ze wel aan huis wou. De magie om al het speelgoed ’s morgens aan de open haard te treffen heeft ook wel iets. Vooral voor Maxime twijfelde ik,  hij wordt woensdag 5 jaar. Hij is nu ook niet meer zo naïef als z’n zusje van 2. Tante D heeft de hele tijd niets kunnen/mogen zeggen, Maxime zou haar stem zeker herkend hebben, nie gemakkelijk voor haar .
Bovendien, al die verschillende Sinten:  donderdag op school, zondag bij ons thuis, vandaag nog op Spermalie, dagelijks op TV, maar toch ziet die Sint er telkens een beetje anders uit. Zou hij dat merken? Ja toch? Ik vraag het me af…

En dan nog papa die zich zaterdag versprak bij het voorleesverhaaltje over een verkouden Sint: die Sint moest alsmaar niezen en hij “oei seffens valt zijn baard eraf”, en reken maar dat Maxime dat gehoord en onthouden heeft.

Soit, de vele pakjes hebben alles goedgemaakt. Ze zijn heel content, onze kindjes.

Een kassa met spulletjes voor een winkel (groot succes), 2 papflesjes en een bedje voor Gaëlles poppen, een duplo familiehuis, een gezelschapspelletje, een haardroger (voor Maxime nog wel, die is helemaal in de ban van kappertje spelen de laatste tijd, dat was trouwens het enige wat hij gevraagd heeft aan de Sint), een nieuwe jas voor Gaëlle, we hebben niet overdreven denk ik.

Gaëlle is meer gefascineerd door de zwarte Pieten. Sowieso sprak ze in de aanloop naar Sinterklaas bijna enkel over sarte piet. Toen ze dan voor de deur stonden en in huis waren, kroop ze wel letterlijk bijna weg onder mijn oksel. Ze werd een echt “stoofke”. Ze zweette zich te pletter van de schrik, ocharme. Gelukkig kreeg ze algauw wat picnic’jes en een grote mandarijn toegestopt en werd ze minder bang. Na de cadeautjes kon er zelfs een handje vanaf en heeft ze zelfs nog gezongen!

Maxime mocht op de knie van de Sint en deed dat aarzelend maar echt reageren op zijn vragen of zingen, dat was er voor hem over.

Allez, hij kan weer vertrekken die lieve man. ’T is weer leuk geweest en nu heb ik zin om mijn kerstboom te versieren

Kinderkleding

Mijn kindjes worden snel groot. Met als logische gevolg dat zij natuurlijk ook veel (lees: heel veel, massa’s) kleertjes hebben waar ze niet meer in kunnen.
De kasten puilen stilaan uit en ik weet niet goed wat ik ermee moet doen.

Ik koop nooit dure merkkledij, dus verkopen kan niet. De meeste dingen zijn nog in goede staat, te mooi soms om zomaar in een kledingcontainer te gooien, maar soms ook niet mooi genoeg om cadeau te geven aan vrienden of familie.

De mooiste stukjes geef ik af en toe wel weg natuurlijk. Maar de allermooiste dingen en eerste pyjamaatjes wil ik dan ook weer graag houden, als souvenir.

Gaëlle draagt ook heel weinig van haar broer, op een training of pyjama na. Een jongensjeans is écht geen zicht voor mijn meisje. Goed genoeg als reservebroek op de crèche…

Dus, mijn vraag is eigenlijk: wat doen jullie met al die kinderkleertjes? Alle goede tips zijn welkom. Wie kent er bijvoorbeeld een goede hulporganisatie die daar heel blij mee zou zijn?

Bij de fotograaf

Een kleine selectie…

Foto’s door An Nelissen.

Open deur

Maxime en Gaëlle vinden het heerlijk als er bezoek komt. Van zodra ze de bel horen, vliegen ze naar die deur.
Ik heb de grote fout gemaakt om ooit eens tegen Maxime te zegen “doe jij maar open”.  Sindsdien moet ik me reppen om ook aan de deur te zijn, voor hij opendoet, je weet maar nooit wie er onverwachts, ongewenst, aan de deur staat.
Ik was van plan het hem uit te leggen en te leren om de deur nooit te openen, behalve als ik of papa erbij zijn. Om de één of andere reden was het er nog niet van gekomen… tot vandaag:

Ik stond in de douche. Hoorde ik de bel nu, of niet? Ach het zal wel niet geweest zijn, dacht ik.
Even later: “Mamaaaa, IK heb de deur open gedaan!”
Ik: “waarom dan wel?”
M: “kweetnie”
Ik: “hoezo, kweetnie”, ondertussen haastend om mijn badjas aan te doen.
Ik vlug naar de deur. Staan daar twee gastjes van de KSA wijn te verkopen voor hun volgend tentenkamp. Ik druppend met mijn badjas aan. Haar met een handdoek opgedraaid als een pasja.
Die gaan wat te vertellen hebben aan hun vriendjes.

Ik heb Maxime METEEN duidelijk gemaakt dat hij dus nooit of te nimmer de deur nog mag opendoen. Punt. Jammer voor hem. Maar het is veel te gevaarlijk. Ik zal dus ook de schuif moeten opzetten als ik een douche neem.
Hoe vaak werd mij vroeger niet gezegd om nooit de deur open te doen “voor vreemden”. Dat ik daar zo slordig mee omging voor mijn eigen kindjes. Heel erg dom.

Kerstkaartjes

Het is bijna weer zo ver. Kerst met zijn bijhorende kaartjes.
Sinds er kindjes zijn in ons gezin, sturen wij ook foto-kaartjes. Trots als we zijn.
In het begin was dat een gewone foto op een kaartje geplakt. Vorig jaar bestelde ik foto-kaartjes bij foto.com.
Die waren ook geslaagd.

Natuurlijk wil ik ieder jaar beter en mooier. Tijdens het surfen vond ik deze mooie site Tiny Prints. Je kan er drukwerk laten maken met je eigen foto(’s). Er is een massa aan (mooie!) keuze voor de lay-out. Tekst kan je ook bewerken.  Ik maakte een nepbestelling om eens te kijken hoeveel dat grapje zou kosten en kwam aan 45 dollar  (+- 30 euro) voor 30 kaartjes, inclusief 35 enveloppen mét voorgedrukte afzender, inclusief verzending.

Hoe de kwaliteit zal zijn, kan ik jammer genoeg niet weten, maar ik denk dat ik dit jaar dat toch eens ga proberen…

Heeft iemand ervaring met een dergelijke site (vb. ook vistaprint), laat gerust iets weten!